Geplaatst op

Some Day My Prince Will Come

Disney giet zilveren Sneeuwwitje en Bill Evans maakt er goud van. De Bobby Fischer van de Jazz. Midden jaren ’50 onberispelijk begonnen en in 1980 slordig geëindigd. Maar zijn muziek is altijd sober, zelfs naakt en van zet tot zet navolgbaar zoals Billy Holiday of Frank Sinatra elke lettergreep accentueren. Woorden meanderend langs lange lijnen.

Some day my prince will come
Some day we’ll meet again
And away to his castle we’ll go
To be happy forever I know 

Some day when spring is here
We’ll find our love anew
And the birds will sing
And wedding bells will ring
Some day when my dreams come true

De opname op 19 maart 1965 voor het BBC-programma Jazz 625 valt aan het begin van Swinging London. Maar da’s andere swing. Pianist Evans speelt met bassist Chuck Israels en drummer Larry Bunker. Na dit Evans-gambiet is niets meer hetzelfde. Zelfs eeuwige Sneeuwwitje niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s