Billie Holiday: My Man

Vandaag wordt Billie Holiday 98 jaar. Als ze niet in 1959 gestorven was. Tot op het bot verslaafd aan narcotica, alcohol en foute mannen. Het Franse ‘Mon Homme‘ uit 1916 van Jacques Charles, Channing Pollock, Albert Willemetz en Maurice Yvain werd geschreven voor Mistinguett. Het werd My Man. Lady Day haalt het uit de music hall en voert het in het volle leven door er blues aan toe te voegen. Jimmy Rowles begeleidt in 1957 een door ziekte opgezwollen zangeres.

It cost me a lot
But there’s one thing that I’ve got
It’s my man
It’s my man

Cold or wet
Tired, you bet
All of this I’ll soon forget
With my man

He’s not much on looks
He’s no hero out of books
But I love him
Yes, I love him

Two or three girls
Has he
That he likes as well as me
But I love him

437px-Billie_Holiday_LAT

De legende Holiday laat de feitjes die over haar de ronde doen kloppen. Als een van de jongens gebruikt ze haar stem als instrument. Met ongekende timing. Navolgers als Diana Ross of Ruth Jacott benadrukken eenvoudigweg dat Lady Day onnavolgbaar is. Pianist Teddy Wilson begeleidt met elegante notenreeksen die blijven hangen. Na 75 jaar perfect houdbaar omdat het in een toveract deuntjes tot klassiekers maakt. In die amusementsindustrie waar chic en alledaags samenkomen.

Foto: Billie Holiday voor de rechtbank in 1949.

Advertenties

Golden Gate Bridge: Chrysopylae (1937-2012)

Waar bij San Francisco ooit ponten voeren is in 1934 de Golden Gate Bridge in aanbouw. De brug wordt 2737 meter lang. En een mijlpaal.

Arbeiders zijn trapeze-artiesten op de catwalk. Zonder tijd voor hoogtevrees. Op 27 mei 1937 wordt de Golden Gate Bridge officieel opengesteld. Het feest duurt een week. Vandaag is de brug 75 jaar oud.

Foto 1: 1891 GOLDEN GATE, California.—This forms the entrance to San Francisco Bay, which is about seventy miles long and from ten to fifteen wide, and is narrowed into a channel only about one mile wide; here the waters escape in a current as the tide ebbs and flows to and from the ocean. As one approaches from the ocean towards the bay, the south side of the Golden Gate exhibits a shelving point of land which terminates in a long fortification called Fort Point. The portion of the strait between the light house on the north and the fort on the south, is termed “The Golden Gate,” or “Chrysopylæ.”

Foto 2: Golden Gate Bridge in aanbouw, 1934

Foto 3: Golden Gate Bridge in aanbouw, 1935

Summer in the City: The Lovin’ Spoonful (1966)

De Amerikaanse John Sebastian en de Lovin’ Spoonful scoren in 1966 een nummer 1 hit met Summer in the City van Mark Sebastian en Steve Boone en trotseren de invasie van Britse bands. In de zomer zingt het lied zichzelf. John Sebastian verlaat de Lovin’ Spoonful in 1968.

Hot town, summer in the city
Back of my neck getting dirty and gritty
Been down, isn’t it a pity
Doesn’t seem to be a shadow in the city

All around, people looking half dead
Walking on the sidewalk, hotter than a match head

Fotograaf en fotojournalist Arthur Fellig (1899-1968), ofwel Weegee legt in 1937 een New Yorkse zomer vast. De kinderen spelen op straat.

In 1953 beleeft New York een hittegolf. De brandkranen bieden verkoeling. LIFE’s Peter Stackpole (1913-1997) maakt een reportage.

De Australische fotograaf Rennie Ellis (1940-2003) fotografeert in 1975 een rennend naakt. Aan de ‘Summer in the City‘ op televisie gaat ze voorbij. Wat zit haar op de hielen? Is het de kolder van de zomerhitte?

Foto 1: WeegeeSummer, the Lower East Side, circa 1937

Foto 2: Peter Stackpole, LIFE-serie Fire Hydrants NYC, 1953

Foto 3: Rennie Ellis, Summer in the City, 1975

De Marskramer en de Dood: Der Hausierer

De Duitse (toneel)schrijver Peter Weiss (1916-1982) schildert in 1940 ‘Der Hausierer‘. Een marskramer met een lade voor zijn buik draait zich om en kijkt ons aan. In een grimmig industrieel landschap staat beneden aan het eind van een steil pad een klein circus. Achter het lichte tentdoek gaapt de donkerte. Schrijver W.G. Sebald legt in de bundel Campo Santo uit dat Weiss zijn leven lang werd aangetrokken door de dood.

Hans Holbein brengt rond 1538 de marskramer samen met de Dood. Onder het mom Komt Tot Mij die Belast Zijt haalt de Dood hem van de weg. Huishoudelijke artikelen als muizenvallen, lepels, zeven en borstels vormen zijn handel. Alleen zinvol op het platteland zonder winkels. In een stedelijke omgeving is Der Hausierer pas echt verloren.

Foto 1: Peter Weiss, Der Hausierer (olieverf), 1940

Foto 2: Hans Holbein de jongere, De Marskramer uit de Dodendans (houtsnede naar Mattheus XI), 1538

Foto 3: Hein Gorny, Mausefallen im Angebot, 1937. Biildarchiv Preussischer Kulturbesitz

Western Desert After Axis Retreat: Bob Landry (1942)

Bob Landry is in de Tweede Wereldoorlog fotograaf voor LIFE. Het blad van Henry Luce en zijn tweede vrouw Clare Brokaw. Ze krijgt het als huwelijksgeschenk. LIFE is het eerste fotojournalistieke Amerikaanse tijdschrift en domineert de markt vanaf 1936 voor meer dan 40 jaar.

Landry volgt de oorlog voor LIFE met 40 collega’s. Een wereldoorlog kent vele theaters vanwaar iets te melden valt voor het thuisfront. Zoals de serie over de terugtocht van de Duitse en Italiaanse troepen uit Noord-Afrika toont. Vos Erwin Rommel is verslagen. In de bioscoop draait Love Thy Neighbor (1940) met komiek Jack Benny en zangeres Mary Martin. Hollywood bevestigt de culturele hegemonie van de Angelsaksen. In de verte trekt een piramide aandacht. Troepen trekken verder. That’s life.

Foto’s: Bob Landry, Western Desert After Axis RetreatLIFE, November 1942.

Trefzekere detective Mary Shanley (1937)

1937. De vrouwelijke New Yorkse detective Mary A. Shanley trekt haar revolver. Op zoek naar zakkenrollers. Haar enige angst is dat ze ‘tough‘ gevonden wordt. Stel je voor. Ze vindt niet dat cops er uit moeten zien als cops. Als kordate voorloper van Maggie Thatcher trekt ze een dienstwapen uit haar witte leren tasje. Deze verrassing is haar kracht.

Burgemeester LaGuardia die herinnerd wordt door het voorlezen van de strip Dick Tracy tijdens de krantenstaking van 1945 feliciteert Shanley. De documentaire Sleuthing Mary Shanley van Patrick Mullens geeft inzicht in het incident dat haar bijna haar zwaarbevochten carrière kostte. Maar wat kan deze mannetjesputter aan het wankelen brengen? Een mysterie.

Foto 1: Mary A. Shanley, New York City detective; de vanger van zakkenrollers vreest dat ze stoer lijkt, 1937

Foto 2: Mary A. Shanley wordt gefeliciteerd door burgemeester La Guardia; plaatsvervangend hoofdinspecteur John Lyons kijkt toe, 1937

The Mood That I’m In: 1937

Never dared to have your arms around me
Not that I considered it a sin
But tonight I want your arms around me
It’s the mood that I’m in

De elegante en altijd herkenbare pianist Teddy Wilson tempert trompettist Henry Red Allen die over de noten dendert. Halverwege voegt Billie Holiday zich erbij. Alles ontspannen, smaakvol en sober. Een perfecte toptien song van Al Sherman en Abner Silver uit de hoogtijdagen van Tin Pan Alley. De massafabriek van het Great American Songbook.

Vergelijk dat met Valaida Snow in hetzelfde nummer. Die in 1941 zo ongelukkig in een Deens-Duitse gevangenis terechtkwam. Snow entertaint meer dan ze zingt en loopt aan de bal. Haar verstrooiende zang mist de strakke lijn die Wilsons combo met succes aan Lady Day oplegt.

Foto: Billie Holiday met Art Tatum (p), Oscar Pettiford (b), Roy Eldridge (tp), Jack Teagarden (tb), Coleman Hawkins (ts) en Al Casey (g)  vermoedelijk op 18 januari 1944; Esquire Jazz Concert, New York City

NB De editor ondersteunt in de titel geen bijzondere tekens. Vandaar IM ipv I’M. Het kan niet anders. 

Window shopping in 1937

In 1937 lopen twee vrouwen door Toronto, Canada. Niet terloops, maar op pad gestuurd door de gebroeders Turofsky van Alexandra Studios. In het voorbijgaan legt de fotograaf beelden vast die nu verdwenen zijn. De vrouwen lijken op elkaar door de witte kleding, maar zijn toch geen zusjes. De jongste oogt zelfverzekerd. Is zij Billie Hallem, miss Toronto 1937? Dan is de oudste toegevoegd voor het effect.

De pose voor de ramen van Eaton’s Department Store bevestigt een oermodel. De vrouwen bestuderen een ontbijtkamer in de etalage. Engels-, Frans-, Indonesisch-, Koreaans- en Chineestalige versies van Wikipedia plaatsen de foto bij  een artikel over winkelen. Als ultieme vorm van shopping. De reden voor de fotoshoot blijkt ongewis. Mogelijk was het een opdracht van Eaton’s. We kunnen het niet meer weten.

In beweging

Snelheid is mobiliteit. Mobiliteit is concurrentie. Concurrentie is verkoop. Verkoop is omzet. Omzet is winst. Winst is resultaat. Resultaat is afloop. Afloop is wegstromen. Wegstromen is stroom. Stroom is electriciteit. Electriciteit is snelheid.

Foto 1: Luchtschip Hindenburg, circa 1936-1937; foto Robert Yarnall Richie

Foto 2: Mobiele journalist, zonder jaartal