Mission Impossible (1966-1973)

Mission Impossible werd in de VS van 1966 tot 1973 door CBS uitgezonden. De Argentijnse componist Lalo Schifrin schreef het thema dat z’n handelsmerk werd. Geheime agenten bestrijden het kwaad dat van de ander is. Martin Landau met accenten en vermommingen en Barbara Bain speelden in de eerste drie seizoenen en werden immens populair. Toen in het echt een echtpaar dat in 1968 awards aankondigt.

MI

Zien we in Mission Impossible echo’s van de swinging sixties in Londen, LA Telegraph Avenue of Amsterdam? Welke lijn heeft dat met het volle leven? Want wees nou eerlijk, moeten geheim agenten in een spelletje van jongens onder elkaar de orde herstellen? Kinderachtig, toch? Is dat niet sporen met de geest van 1968 de letterlijke vertaling van Mission Impossible? Afleiding buiten en tegen de eigen tijd. Futiel, maar volop kwaliteit. In een studiosysteem dat nog vakmanschap biedt.

De grijze Peter Graves is de personificatie van de serie. Zelfs 15 jaar later toen Mission Impossible 2 seizoenen lang nieuwe leven in werd geblazen was-ie weer van de partij. Later kroop Tom Cruise in de MI-films in de huid van een geheim agent op een onmogelijke missie. De bestaanszekerheid van Hollywood: herhalen van oude successen.

R-1191050-1204157511

West-Coast cool wordt passend gemaakt voor Hollywood. Met Bud Shank op altsax, en ’n dwingend bongo-ritme dat vuurwerk geeft. Bang. 

Foto 1: Martin Landau en Barbara Bain: Pioneers of Television.  1966-1969.

Foto 2: Hoes Lalo Schifrin ‎– Music From Mission: Impossible, 1967.

Advertenties

Bernard Eilers kleurt de nacht (1934-38)

GAA01_010186003504_W

Tussen 1935 en 1938 loopt Bernard Eilers (1878-1951) door de Amsterdamse Kalverstraat. Op nummer 113 baadt lingeriezaak ‘Emko‘ in het licht. Nederland komt uit de crisis. Of doet alsof. Nummer 111 toont het Duitse Verkeersbureau. In de jaren daarna wordt reizen naar Duitsland niet bijster populair. Bijouterieënzaak ‘Rivoli‘ op nummer 187 licht op. Tassen en sieraden wijzen op het goede leven. Gaat dat of komt het?

GAA01_010186003683_W-1

Bernard Eilers was pionier op het gebied van kleurenfotografie. Met ‘kleurseparatiebeelden‘ lukt het hem rond 1935 om drie kleuropnamen te belichten en af te drukken. Aan de randen is het procédé zichtbaar. De diepte en intensiteit van de foto’s is enorm. Maar Kodak en Agfa halen hem in met hun fabrieken. De geniale eenling heeft weerom het nakijken.

GAA01_010186003724_W

In 1934 straalt over de huizen van het Rembrandsplein een reclame voor Philips Bi-Arlita lampen. Op het plein hangt stilte van een huiskamer die leest. Om de hoek rijdt op het Thorbeckeplein de geestesverschijning als auto voor de ‘Claridge American Bar‘ langs. Is dat toveren? Ach, hoe kunnen we het verleden grijpen als dat niet eens in het heden lukt? Met z’n techniek schept Bernard Eilers schoonheid die scherp en droog oogt.

GAA01_010186003513_W

Foto 1: Bernard Eilers, Kalverstraat 111-115. 1935-1938.

Foto 2: Bernard Eilers, Kalverstraat 187. 1935-1938.

Foto 3: Bernard Eilers, Rembrandsplein 2 (gedeeltelijk zichtbaar), 4-12. 1934.

Foto 4: Bernard Eilers, Thorbeckeplein 16 (gedeeltelijk zichtbaar) – 2. 1934.

The Beatles in Holland: 1960-1964

Bij ‘The Beatles in Holland‘ denken velen aan 1964, de tocht door de Amsterdamse grachten. Zonder een zieke Ringo Starr en met Jimmy Nichol. Enthousiasme en massaliteit als voorbeeld voor de huldiging van het gouden voetbalelftal in 1988. Reden waarom de Koningsvaart bij de inhuldiging van koning Willem-Alexander op het IJ plaatsvond. Een vaart met geregisseerde spontaniteit en promotie van belangen. De roerigheid en wetteloosheid van de jaren ’60 wordt zo een terugblik vol heimwee.

evermore

In 1960 maakten The Beatles een tussenstop bij de Oosterbeek War Memorial op weg naar Hamburg. Staat John Lennon achter de camera? Op 4 mei luiden de klokken ter herdenking van de gevallenen van steeds meer conflicten. Als rommeldoos voor steeds meer belanghebbenden. Daarvan hadden The Beatles in 1960 op zoek naar eigen eeuwige roem geen weet. Their Name Liveth For Evermore zegt het oorlogsmonument. 

dbImage.ashx

Foto 1: The Beatles in Arnhem op 16 augustus 1960. Met van links naar rechts: Allan Williams, Allans vrouw Beryl, Lord Woodbine, Stu Sutcliffe, Paul McCartney, George Harrison en Pete Best.

Foto 2: Oosterbeek War Memorial.

Wilhelmina op reis: 1898 -1923

PRB01_145581195_001_X

In 1923 viert Koningin Wilhelmina haar 25-jarig regeringsjubileum. Dat vraagt om een gelegenheidsuitgave: De koningin op reis: 1898-1923.

PRB01_145581195_002_X

Onze lieve vorstin reist per trein langs de afbeeldingen in het prentenboek. Giethoorn, Friesland, Amsterdam, een heidebrand in Drente, het leger in mobilisatietijd, Rotterdam en een overstroming.

PRB01_145581195_003_X

In Amsterdam wordt de Koninklijke Familie op het balkon van het Paleis op de Dam begroet: ‘Men juicht van vreugd en zwaait met pet en hoed‘. Het regeringsjubileum is niet ongemerkt voorbijgegaan. Houzee!

PRB01_145581195_004_X

De Amsterdamse uitgever Ph. van Amerongen laat de koningin niet afreizen naar de zuidelijke provincies. Of naar de Oost. Of de West. Er zijn grenzen aan een prentenboek van 10 pagina’s. Festijn is hoofdzaak.

PRB01_145581195_005_X

Het Jubileums-Prentenboek is bedoeld voor de ‘Nederlandsche Jeugd‘. Een royaal gebaar. Ook reist de koningin naar Zweden en Noorwegen. Als een moderne Betzy Akersloot. Een artistieke invloed op Wilhelmina. Roodwitblauw in top. Met de stoomboot door de fjorden.

PRB01_145581195_006_X

Foto’s: Illustraties uit het prentenboek: ‘De koningin op reis 1898-1923‘ (1923).

De Max Factor factor: 1953-1955

4304937616_db7057943e

Op 17 april 1953 arriveert de cosmetica-reus Max Factor op Schiphol. Met zijn echtgenote Mildred Dorothy Cohen-Factor. De bekende fotojournalist Ben van Meerendonk legt het vast. Dorothy bezwijkt bijna onder de bloemenhulde. Wonderful, zegt ze wellicht. Geloken kijkend naar het platform. Max is ook aangenaam verrast. Met een fles jenever?

4178863088_78b4bbf234

Op 5 februari 1955 doet Van Meerendonk het over. Om het goed te maken? Hij fotografeert een geheimpje dat op ieders lip komt. Op een reclamebord ergens in Amsterdam. Chief Whip op ieders lip? Een slogan uit 1933? Nee, color-fast lipstick van Max Factor Hollywood. Die factor.

RA01_30051001479580_U

Foto 1: Ben van Meerendonk, Max Factor, 17 april 1953. Credits: IISG.

Foto 2: Ben van Meerendonk, Max Factor reclame, 5 februari 1955. Credits: IISG.

Foto 3: Affiche ‘Chief Whip op ieders lip!’, 1953-1954

Huis van Oranje of Groen

Oranje huizen zijn soms in strijd met de welstand. Dat ondervonden in 2003 de grafische ontwerpers van Studio Thonik. Een gerechtelijke uitspraak veroordeelde ze tot overschilderen. De welstandscommissie had zich het effect van de oranje kleur onvoldoende gerealiseerd. Uiteindelijk werd het gebouw groen. Pittig groen. Oogde dat prettiger?

Oranje huizen verdienen een foto. Zoals het gerestaureerde Lincoln Theater in Miami, Florida. In het befaamde Art Deco district en daterend uit 1936. Architect was Thomas W. Lamb die zoveel filmtheaters bouwde.

In het Zuid-Chileense Puerto Natales Magallanes staat het ‘Orange Bauhaus‘. Voor het raam een bord van de internationale Italiaanse verhuizers van Trans Sokol. De verhuizing, op de weg in, of de weg uit?

Foto 1 en 2: Gebouw Studio Thonik in Amsterdam

Foto 3: Art Deco in Miami, Florida, het voormalige Lincoln Theater. Credits Carrie

Foto 4: Orange bauhaus in Natales, Chili

Koninginnedag 1949: Wie Wint de Pot?

Persfotograaf Ben van Meerendonk fotografeert het Olympisch Stadion in Amsterdam. Van veraf, want dat geeft het beste overzicht. Op koninginnedag 1949. Voor het eerst is dat 30 april, de verjaardag van de nieuwe Koningin Juliana. Door jeugd wordt het levend Ganzenbordspel ‘Wie wint de pot?’ opgevoerd. Een loterij in de vorm van een spektakel.

Groepen kinderen staan in vakken en wachten op de dobbelsteen. Carel Briels is spelleider. Slechts een van de 10 groepen wint en in die groep van 24.000 loten wordt de pot verloot. De hoofdprijs is een ‘Automobiel Kaiser Special 1949‘. De kabouters, groep 1, winnen de pot.

Foto 1: Ben van Meerendonk, Overzicht Stadionspel op Koninginnedag, Olympisch Stadion, Amsterdam, 30 april 1949. Credits Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam

Foto 2: Lot van 50 cent voor de loterij ‘Wie Wint de Pot?

Foto 3: Hoofdprijs ‘1949 Kaiser Special‘ Automobiel

Kerst met Ben van Meerendonk (1953-58)

Fotograaf, ofwel ‘fotojournalist’ Ben van Meerendonk (1913-2008) richt in 1945 het Algemeen Hollands Fotopersbureau (AHF) op. Dat wordt uiteindelijk een eenmanszaak. Het IISG noemt ‘alledaagse gebeurtenissen uit het Amsterdamse straatbeeld‘ een van zijn specialismen. Dit is Ben:

Vaak wordt met nostalgie omgekeken. Vroeger was alles beter. Er was saamhorigheid. In de armoede waren de mensen solidair. Zou het? Op 19 december 1953 schrijven agenten bonnen uit voor foutgeparkeerde auto’s. We weten het dankzij Ben van Meerendonk die het zonder poespas registreert. Ook toen liet het gezag zich gelden. Prettige kerst.

Foto 1: Verkoop van kerstbomen op het Singel, 8 december 1958. Credits: Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam.

Foto 2: Ben van Meerendonk aan het werk met zijn Speed-Graphic-camera.

Foto 3: Foutgeparkeerde auto’s worden door de politie bekeurd, Reguliersbreestraat, 19 december 1953. Credits: Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam.

Makkers Staakt Uw Wild Geraas (1960)

Makkers Staakt Uw Wild Geraas (1960) van Fons Rademakers won de Zilveren Beer op het Festival van Berlijn. Het speelt op de vooravond van Sinterklaas. De sfeer in Amsterdam is doortrokken van het komende heerlijke avondje. Tegen die achtergrond spelen de problemen van drie gezinnen. Een dramatisch contrast met de zeurende verwachting.

Toen leek het alsof er fors werd ingekocht. Maar de voorspoed ligt in 1960 nog om de hoek. Slenteren en kijken horen erbij en kosten niks. Etalages tonen wat jongetjes willen: treinen, kraanwagens en autootjes. Volwassen spelen graag mee. Die grote kinderen als ze uitgeraasd zijn.

Foto 1: ‘Enorme drukte in de Kalverstraat t.g.v. de koopavonden voor St. Nicolaas‘, 2 december 1960

Foto 2: DVD van ‘Makkers Staakt Uw Wild Geraas’ van Fons Rademakers, 1960

Foto 3: ‘Sint Nicolaas etalages in Amsterdam. Kinderen kijken naar de etalages‘, 22 november 1961

NVB eist meer vlees, en loon (1948-49)

Demonstreren in het gelid. Dat konden communisten. In 1946 werd de Nederlandse Vrouwenbeweging (NVB) opgericht. Mantelorganisatie van de CPN. Zeker niet vegetarisch zoals de demonstratie van 25 augustus 1948 toont. De communistische vrouwen eisen ‘meer vlees‘. Deze eis kan men zich anno 2011 nauwelijks meer voorstellen.

De eis ‘gelijk loon voor gelijke arbeid‘ daarentegen wel. Zoals op 25 maart 1949 blijkt. Nog steeds worden vrouwen onderbetaald. Achter deze vrouwen met hoofddoek houden de mannen een oogje in het zeil. Mannen gaan voor ‘vrede’. In 60 jaar is er veel veranderd, maar uiteindelijk weinig.

Foto 1: Demonstratie van de Nederlandse Vrouwenbeweging (NVB) waarin “meer vlees” wordt geeist, Amsterdam, 25 augustus 1948. Credits: Ben van Meerendonk, collectie IISG Amsterdam.

Foto 2: Demonstratie van de Nederlandse Vrouwenbeweging (NVB). Bord met tekst “Gelijk loon voor gelijke arbeid”, Amsterdam, maart 1949. Credits: Ben van Meerendonk, collectie IISG Amsterdam.