Martha & The Vandellas: Nowhere To Run in Detroit

Martha & The Vandellas weten in 1965 niet waarheen te vluchten. Of zich te verbergen. Dus dansen ze in de openbaarheid. In een autofabriek in Detroit waar de Ford Mustang wordt gemaakt. De cabriolet met open kap rolt van de band. Motown Sound in Motor City. Bijna 50 jaar later allebei uit de tijd. Meer dan terloops wordt het productieproces getoond.

Martha_and_the_Vandellas_1965

Nowhere To Run wordt in 1965 het meest succesvolle nummer van Martha & The Vandellas. Geschreven door team Holland-Dozier-Holland dat tot 1967 volop hits voor het label Motown schrijft. Totdat een geschil daaraan een eind maakt. Vluchten kan niet meer. Liefde is onherroepelijk:

Nowhere to run, baby nowhere to hide
Got nowhere to run, baby nowhere to hide

I know you’re no good for me
But free of you, I’ll never be
How can I fight a lover that’s sugar sweet
When it’s so deep, so deep, deep inside of me

My love reaches so high, you can’t get over it
So wide, you can’t get around, no

4489989705_d7af1d2195_z

Leadzangeres Martha Reeves, Rosalind Ashford en Betty Kelley kleuren in 1965 roze. De soul houdt het simpel. Motown plakte op Detroit dat er nu aan schilfers bijhangt. Kleur is geschiedenis. En de Mustang? Die roept associaties op om afstand te nemen van Detroit. Al in 1965.

Foto 1: Foto uit Billboard van Martha & The Vandellas, 17 april 1965.

Foto 2: Marthe & The Vandellas, Hoes ‘Dance Party‘ met ‘Nowhere To Run‘. Tamla Motown LP.  1965.

Der Lauf der Dinge met Fischli & Weiss (1987)

Zwitsers Peter Fischli en David Weiss zijn bekend door hun werk Der Lauf der Dinge (1987). Het dateert uit dezelfde tijd als Domino Day. De eerste televisieuitzending van december 1986 om zoveel mogelijk dominostenen om te laten vallen die door een groep mensen was opgesteld. De inspiratie van Fischli & Weiss is ouder. En komt eerder van de machines van Rube Goldberg of Jean Tinguely, de mobiles van Alexander Calder of videowerk van hun Zwitserse collega Roman Signer.

In beweging valt het ongelijksoortige gelijk. In een pakhuis is met eenvoudige materialen een 20 tot 30 meter lange onveilige opeenvolging van objecten gebouwd. De film duurt oorspronkelijk 31 minuten. Eenmaal in beweging ontstaat in een drama zonder personen een niet te stoppen kettingreactie. Vuur, water, zwaartekracht en chemie bepalen rol en duur van de objecten. Evenwicht, oorzaak en gevolg of precisie zijn bijzaak.

Honda benadrukt in 2003 met Cog geïnspireerd te zijn door Rube Goldberg. Reclame voor de Accord. Het neutraliseert claims van Fischli en Weiss. Kunst is voorloper van commercie. Da’s de loop der dingen.

Foto: Peter Fischli en David Weiss, Equilibres / Quiet Afternoon (1984)