Charlie Barnet: Skyliner (1944)

Bandleider Charlie Barnet (1913-1991) was de Rockefeller van de swing. In 1949 ontbond-ie zijn band. Vanwege zijn geld kon-ie het zich veroorloven geen concessies te doen. Zijn orkest heette ‘The Blackest White Band‘. Vanwege de sound. Maar ook had-ie net als Benny Goodman al vroeg een geïntegreerde band. Zijn basis was New York.

Billy May arrangeerde het door Barnet geschreven Skyliner. De herkenningsmelodie van de American Forces Network in München. De song was baken en beeld van de Amerikaanse piloten. Aan de horizon.

Foto: Charlie Barnet en zijn orkest

Come Fly With Me met Frank Sinatra (1958)

Come Fly With Me wordt in 1957 voor Frank Sinatra gecomponeerd door Jimmy Van Heusen met tekst van Sammy Cahn. Van Heusen redt The Voice in 1951 na een zelfmoordpoging. Eind jaren ’50 is zo te horen het exotisch avontuur gelokaliseerd in Bombay, Peru en Acapulco Bay.

Come fly with me, let’s fly, let’s fly away
If you can use some exotic booze
There’s a bar in far Bombay
Come fly with me, let’s fly, let’s fly away

Come fly with me, let’s float down to Peru
In llama land there’s a one-man band
And he’ll toot his flute for you
Come fly with me, let’s take off in the blue

Het verhaal gaat dat Sinatra de hoes als advertentie voor TWA zag. In een album dat opgezet was als muzikale trip om de wereld. Hij had gelijk. Globalisme anno 1957 overheerst. Met Capri, Vermont, New York, Mandalay, Parijs, Londen, Brazilië, Hawaii, Chicago en Mexico. Nice trip!

Foto: Hoes Come Fly with Me (1958) met Frank Sinatra en orkest van Billy May

At Last

Ray Eberle is geen zanger die bijblijft. In Orchestra Wives (1942) met vier great hit tunes. Zangeres Pat Friday nog minder die actrice Lynn Bari dubt en buiten beeld blijft. Wellicht kon de zingende saxofonist Tex Beneke die in Kalamazoo wel bijblijft nog het beste wegblijven. Etta James die erbij wilde blijven was er nooit bij. Complexe song dus.

At last, my love has come along,
My lonely days are over,
And life is like a song, 

Ohhh at last
The stars above are blue
My heart was wrapped up in clover,
The night I looked at you

De sound van het Glenn Miller orkest is perfect. Da’s zwakte en sterkte tegelijk. Het lag altijd beter bij publiek dan bij critici. Op het verwijt commercieel te zijn antwoordde Miller dat-ie geen jazzband had. Daarbij klopt het beeld dat we van Miller krijgen niet, zoals Garry Giddens zegt. In de tijd dat pop en jazz nog door dezelfde deur gingen.