Tijdsbeeld van Slim Aarons is niet schraal

Het is 1952. Marilyn Monroe sorteert thuis haar fanmail en zet haar beste beentje voor. Zo lijkt het. In passende kledij vol kant. Haar eerste hoofdrol in Niagara die haar lanceert als sexsymbool moet nog komen. Toch weet celebrity-fotograaf Slim Aarons (1916-2006) haar al te vinden.

Het is 1961. Een zwembad op het dak in Athene. Badmuts van de omkijkende vrouw is afgestemd op haar roomkleurige badpak. Het natuursteen op de schoorsteen doet denken aan strakke designhuizen in de bossen. Helemaal 1961. De van champagne nippende vrouw met rode hoed staart in het Colony Hotel te Palm Beach naar een modeshow.

Foto 1: Fanmail, 1952. Marilyn Monroe. Copyright Slim Aarons

Foto 2: Penthouse Pool, 1961, Athene. Copyright Slim Aarons

Foto 3: Leisure and Fashion, 1961, Florida. Copyright Slim Aarons

The Song is Bird

Zoals Marc Myers opmerkt ontleen ook ik mijn kennis over Charlie Parker aan Phil Schaap. Het dagelijkse programma Bird Flight, ‘a radio show on WKCR’. Vergelijkbaar met de Concertzender dat vanwege omroepbelangen om zeep werd gebracht. Subsidies richten dan kwaad aan. Het New Yorkse WKCR bedelt soms om geld om in leven te blijven.

Bird dus. Bijnaam van altsaxofonist Charlie Parker (1920-1955). Met Louis Armstrong beschouwd als de grootste jazzmusicus ever. Van Bird bestaan slechts twee clips. Cameravoering van Hot House verduidelijkt dat Dizzy Gillespie bekender is. Die andere frontman van de bebop.

Charlie Parker was verslaafd en brandde aan twee kanten op. Hij leefde te kort en stierf bij een barones voor de televisie met The Dorsey Brothers’ Stage Show op. Opnamen met Strings zijn geweldig en het klassieke kwintet met Miles Davis (tp), Duke Jordan (p), Tommy Potter (b) en Max Roach (dr) uit 1948 is de top. Vastgelegd door Dean Benedetti.

Kunnen we de nagedachtenis aan Bird achterhalen? Zijn legacy. Was-ie muzikaal genie, genereus persoon, overlever die niet overleefde of iemand die zichzelf in de weg zat? Nee, hij past voor geen meter. We kunnen alleen luisteren. Zijn muziek moet het doen en vertelt het verhaal.

YouTube 1: Coleman Hawkins (ts) met Bird, Hank Jones (p), Ray Brown (b) en Buddy Rich (d) in Ballad en Celebrity (zonder Hawkins), 1950

YouTube 2: Dizzy Gillespie (tp), Bird, Dick Hyman (p), Sandy Block (b), Charlie Smith (d) in Hot House, 1952

Foto 1: Portret van Charlie Parker, Red Rodney, Dizzy Gillespie, Margie Hyams and Chuck Wayne, Downbeat, New York, ca. 1947; Foto: William Gottlieb

Foto 2: Portret van Charlie Parker, Three Deuces, New York, vermoedelijk maart 1948; Foto: William Gottlieb