Eddie Lang: There Will Be Some Changes Made (1928)

Gitarist Eddie Lang (1902-1933) wordt op 5 november 1928 begeleid door pianist Arthur Schutt. There’ll Be Some Changes Made is een song uit 1921 van componist Benton Overstreet met tekst van Billy Higgins. De als Salvatore Massaro geboren Italiaans-Amerikaanse Lang is de eerste jazzgitaar virtuoos. Hij werkt bij de orkesten van Paul Whiteman en Jean Goldkette, met bluesgitarist Lonnie Johnson en violist Joe Venuti. Hier toont-ie zich een minimalist in de stijl van Debussy, Satie of Mompou.

Klokkenspeler Justin Ring wordt toegevoegd op Church Street Sobbin’ Blues. De kerk is nooit ver weg. Een nummer uit 1919 van leden van de Louisiane Five (1918-1920). Opnieuw laat Lang in zijn spel meer weg dan in het dixieland-idioom van het nummer gebruikelijk is.

In A Regular Trouper uit 1932 begeleidt hij Ruth Etting in Without That Gal van Walter Donaldson, America’s Forgotten SweetheartEddie Lang komt in enkele filmpjes even in beeld en verdwijnt daarna voorgoed door een mislukte operatie aan de amandelen. Zijn Changes Are Made.

Without that man, I’m nearly crazy,
I’m in a fog, in a fog the whole night through!

Days, the days are so dreary,
The nights are so long,
My heart is so heavy,
Seems everything’s wrong.
There’s no today,
There’s no tomorrow,
I might forgive, but I can’t live without that man!

Foto: Eddie Lang

Tragische held: Bix Beiderbecke

Bix is kornettist Leon Bismarck Beiderbecke. De eerste blanke jazzmusicus die ertoe doet (1903-1931) en niet is vergeten. Dranklust, temperament en muzikaal genie gaan gelijk op. Hij sterft op 28-jarige leeftijd aan longonsteking. Detaillering en poëzie is zijn stijl en wijst op de welstand van Bix’ familie. Anders dan de bravour en het imponeren van geweldenaar Louis Armstrong. In 1950 speelt Kirk Douglas het losjes op Bix gebaseerde Young Man with A Horn. Hollywood met Henry James op de geluidsband.

In A Mist roept Debussy of To a Wild Rose uit de Woodland Sketches van Edward MacDowell in herinnering. Maar nog meer The Legend of Lonesome Lake van Eastwood Lane. In A Mist is het enige pianostuk dat Bix opneemt. De pastiche past bij toporkestleider Paul Whiteman die zich The King of Jazz noemt, waar Bix tot herfst 1929 speelt. Whiteman die George Gershwin en Ferde Grofé engageert en hun talenten omvormt tot muziek die nergens op lijkt. Geen jazz in elk geval.

Bix kan best herinnerd worden door zijn trompetsolo’s die noot voor noot een glashard verhaal vertellen. Het halfvolle glas van een geniaal talent dat te vroeg leeg is. En daarom toch ongehoord en ongezien blijft.