Carl Perkins in 1959: Blue Suede Shoes

Rockabilly ster Carl Perkins (1932-1998) treedt op 6 juni 1959 op in Town Hall Party van Tex Ritter. Met zijn zelfgeschreven standard Blue Suede Shoes, dat-ie eind 1955 opnam. De eerste million-seller in country, rhythm & blues en pop. Voordat Elvis er in 1956 mee scoort. Perkins speelt sneller dan voorheen door het up-tempo dat Elvis eraan meegaf.

Well, it’s one for the money,
Two for the show,
Three to get ready,
Now go, cat, go.

But don’t you step on my blue suede shoes.
You can do anything but lay off of my Blue suede shoes.

Well, you can knock me down,
Step in my face,
Slander my name
All over the place.

In Town Hall Party speelt Perkins ook zijn eigen Matchbox. Samen met his boys’ van de Perkins Brothers Band met zijn broers Clayton (bas) en Jay (slaggitaar). De eind 1956 opgenomen blues wordt opnieuw een rock klassieker. In 1964 coveren The Beatles het met succes.

Yeah I’m sitting here wondering, will a matchbox hold my clothes
Yeah I’m sitting here wondering, will a matchbox hold my clothes
I got no matches, got a long way to go
Let ‘er go boy, go-go

Carl Perkins is een pionier van de rock en was een begenadigd songwriter. Trouw aan zijn eigen stijl. De nagedachtenis van the King of Rockabilly is nooit vergeten, maar Elvis Presley of Johnny Cash werden nog mythischer. Two for a showThree to make ready, Four for the go!  

Foto 1: The Perkins Brothers Band: (vanaf links) Clayton Perkins, Carl Perkins, W.S. Holland en Jay Perkins

Foto 2: Platenhoes Carl Perkins, Blue Suede Shoes, 1957 voor Sun

Johnny Cash and the Tennessee Two on THP: 1958-1959

In 1960 ontstaat de Tennessee Three. Voor die tijd vormen Marshall Grant en Luther Perkins de Tennessee Two. Een kwestie van optellen. De karakteristieke boom-chicka-boom van Luthers elektrische gitaar legt een bodem onder de muziek van Johnny Cash. Optreden maakt deel uit van de Town Hall Party show op 15 november 1958 in Los Angeles:

I keep a close watch on this heart of mine.
I keep my eyes wide open all the time.
I keep the ends out for the tie that binds.
Because you’re mine, I walk the line.

I find it very, very easy to be true.
I find myself alone when each day is through.
Yes, I’ll admit that I’m a fool for you.
Because you’re mine, I walk the line.

Town Hall Party was een radio en television show met country music die van 1951 tot 1961 werd uitgezonden. Door het tijdsverschil tussen de Oost- en de Westkust werd het programma opgenomen en is veel beeldmateriaal bewaard gebleven. Evenals I Walk The Line is Folsom Prison Blues een eigen nummer van Cash. Het combineert de genres van de train song en de prison song. In eenvoud dendert het door.

Foto: Luther Perkins, Johnny Cash en Marshall Grant (v.l.n.r.), 1955

Only the Lonely: Roy Orbison

Sinterklaas zonder mijter ziet eruit zoals Roy Orbison (1936-1988) zonder zonnebril. Het oogt niet. Orbison doet in 1960 al aan karaoke. Hij zingt een leeg orkest in met zijn krachtige fluwelen stem. Zijn eerste doo-wop styled hit Only the Lonely schrijft The Big O met Joe Melson.

Dum dum dum, dummy doo wah
Ooh yay, yay, yay, yeah
Oh oh oh, oh oh ah
Only the lonely, only the lonely

Only the lonely
(Dum dum dum, dummy doo wah)
Know the way I feel tonight
(Ooh yay, yay, yay, yeah)
Only the lonely
(Dum dum dum, dummy doo wah)
Know this feeling ain?t right
(Dum dum dum, dummy doo wah)

There goes my baby, there goes my heart
They’re gone forever, so far apart

But only the lonely know why I cry
Only the lonely

Dit is het Oote oote oote boe van de rock. Orbison had last van plankenkoorts. Zijn bril schermde hem af en zijn bevroren houding deed de rest. En natuurlijk de met de borststem verbonden kopstem. Voor mij is The Big O samen met de sirenes het geluid van de kermis van 1964. Voor altijd.

Johnny Cash: Ring of Fire

De Tennessee Three met Luther Perkins, Fluke Holland en Marshall Grant is de legendarische sound achter Johnny Cash. Het boom-chicka-boom van Luthers elektrische gitaar maakt de vroege nummers sterk. In Ring Of Fire aangevuld met twee mariachi-trompettisten. De bariton van The Man in Black is in anderhalve minuut tussen de hoge tonen klaar:

Love is a burning thing
and it makes a firery ring
bound by wild desire
I fell in to a ring of fire…

I fell in to a burning ring of fire
I went down,down,down
and the flames went higher.
And it burns,burns,burns
the ring of fire
the ring of fire.

Country, rock, gospel, blues, folk, het zit er allemaal in. Strak in het pak en strak in de maat. Tot 1968. Toen was het beste voorbij. Johnny Cash en de Tennessee Three tellen tot vier. Of tijdloos terug naar een.

Foto: Johnny Cash, 1959