Ed Townsend: For Your Love (1958)

Edward Benjamin ‘Ed’ Townsend zingt z’n eigen compositie ‘For Your Love‘. The Blossoms (Fanita Barret, Gloria Jones, Nanette Williams en Annette Williams) vullen de zang hemels in. Plas Johnson scheurt op tenorsax. Gerald Wilson arrangeert de funky ballad die kruist tussen Doo-Wop en R&B. Mei 1958. Ed Townsend treedt op 31 mei op in The Dick Clark Saturday Night Beechnut Show. Het zorgt voor nodige bekendheid.

More foolish I grow
With each heart beat
But we all get foolish
That’s why I repeat

For your love (ahh, ahh, ahh, ahh), oh, I would do anything (ahh, ahh, ahh, ahh)
I would do anything, fo-o-or your kiss

ET-Nice2

Ed Townsend bleef in de muziekindustrie werken als songwriter en producer. Met Marvin Gaye scoort-ie in de jaren ’70. `Let’s Get It On‘. In 1958 gaat het nog gewoon over liefde. Zoals vaak in de popmuziek. Over dwaasheid en opoffering. Over kloppende harten. Vol ritme. Rhythm.

Foto: Ed Townsend in 1958.

Church Bells May Ring: The Willows (1956)

Lead singer Tony Middleton en The Willows scoren in 1956 de hit ‘Church Bells May Ring‘. Een crossover van jazz, soul, R&B en Doo-Wop. Met een volop swingend orkest. En Neil Sedaka op chimes, klokkenspel, zo zegt de legende. De Canadese The Diamonds pikken het nummer op en brengen het nog hoger op de pop charts. Allerlei groepen coveren. The Willows profiteren er nauwelijks van. De tragiek van de muziekindustrie.

Ow-woh, ling a-ling a-ling,
A-ling a-ling, ding-dong,
(Ling, ling-dong.)
I love you, darlin’,
And I want you for my own.
(Ling, ling-dong.)
I’ll give you any-…
Anything that I own,
(Ling, ling-dong.)
You should have known,
Sweethea-ah-ah-art.

willows-2

In het Louis de Funès vehicle Nous irons à Deauville uit 1962 gaat Michel Serrault naar Deauville. Tony Middleton zingt als Tony Milton ‘Oh yeah ah ah!‘. Een slappe echo van de Church Bells. Hij woont begin jaren ’60 in Frankrijk. Want het leven gaat verder. Ook na een hit die er geen kon zijn, maar het uiteindelijk toch werd. Door de kwaliteit van de muziek.

Foto: The Willows in 1956.

The Rays: Silhouettes (1957)

Doo wop groep The Rays met lead singer Harold Miller scoort in 1957 met de single ‘Silhouettes’. Geschreven door Frank Slay jr. en Bob Crewe. Hun uitvoering is beter dan de ‘vanilla’ covers van The Diamonds of de Herman’s Hermits. Het origineel wordt geleend en bewerkt. Daddy Cool was een andere hit van The Rays. Ze stralen slechts voor weinigen.

Rushed down to your house with wings
On my feet
Loved you like I never loved
You my sweet
Vowed that you and I would be
Two silhouettes on the shade
All of our days
Two silhouettes on the sha-ade

Silhouettes (silhouettes)
Silhouettes (silhouettes)
Silhouettes (silhouettes)
Ty-oh, oh-oh
Silhouettes (silhouettes)
Silhouettes (silhouettes)
Silhouettes (silhouettes)
Ty-oh, oh-oh
Two silhouettes on the shade
Silhouettes

1-1

Foto: Bladmuziek van Silhouettes met The Rays.

Little Darling: (1953-1957-1960)

De Rocky Fellers bestonden uit vier Philipijnse broers: Tony, Junior, Eddie en Albert Maligmat, en vader Doroteo ‘Moro’ Maligmat. De groep had in 1963 een hit met ‘Killer Joe‘. Rond 1965 was hun roem voorbij.

De Rocky Fellers zingen Little Darlin’ in de Dinah Shore Chevy Show in 1960. Behoorlijk ‘over the top‘. Ook The Diamonds uit Canada worstelen met de overgang van doo-wop naar rock. Via calypso.

Eye, yi-eye-eye-eye
Yi-eye-eye-eye
Ya-ya-ya-ahh

Little darlin’, oh, little darlin’
Oh-oh-oh where a-are you?
My love-a, I was wrong-a
To-oo try to lo-ove two
A-hoopa, a-hoopa, hoopa
Kno-ow well-a that my love-a
Wa-as just fo-or you, oh only you

My darlin’, I need you
To call my own and never do wrong
To hold in mine your little hand
I’ll know too soon that all is so grand
Please, hold my hand

De mooiste versie is van The Gladiolas, de latere The Zodiacs. Little Darlin’ wordt in 1953 geschreven door Maurice Williams. Ya-ya-ya-ahh.

Foto: The Rocky Fellers omstreeks 1963

The Ink Spots: Do I Worry? (1942)

The Ink Spots waren populair in de jaren ’30 en ’40. Wegbereiders van R&B, rock and roll en doo-wop. In de samenstelling Charles Fugua, Orville ‘Hoppy’ Jones, Bill Kenny en Ivory ‘Deek’ Watson zingen ze hun hit uit 1940 Do I Worry? van songwriters Stanley Cowan en Bobby Worth.

Do I worry ‘cause you’re stepping out?
Do I worry ‘cause you’ve got me in doubt?
Though your kisses aren’t right, do I give a bag of beans?
Do I stay home every night and read my magazines?

Am I frantic ‘cause we’ve lost the spark?
Is there panic when it starts turning dark?
And when evening shadows creep, do I loose any sleep over you?
Do I worry? You can bet your life I do

The Ink Spots treden op in Pardon My Sarong (1942). Een comedy met Bud Abbott en Lou Costello. Ze klinken langer na dan de komieken.

Foto: The Ink Spots zingen ‘Yankee Doodle Tan‘, omstreeks 1942

Only the Lonely: Roy Orbison

Sinterklaas zonder mijter ziet eruit zoals Roy Orbison (1936-1988) zonder zonnebril. Het oogt niet. Orbison doet in 1960 al aan karaoke. Hij zingt een leeg orkest in met zijn krachtige fluwelen stem. Zijn eerste doo-wop styled hit Only the Lonely schrijft The Big O met Joe Melson.

Dum dum dum, dummy doo wah
Ooh yay, yay, yay, yeah
Oh oh oh, oh oh ah
Only the lonely, only the lonely

Only the lonely
(Dum dum dum, dummy doo wah)
Know the way I feel tonight
(Ooh yay, yay, yay, yeah)
Only the lonely
(Dum dum dum, dummy doo wah)
Know this feeling ain?t right
(Dum dum dum, dummy doo wah)

There goes my baby, there goes my heart
They’re gone forever, so far apart

But only the lonely know why I cry
Only the lonely

Dit is het Oote oote oote boe van de rock. Orbison had last van plankenkoorts. Zijn bril schermde hem af en zijn bevroren houding deed de rest. En natuurlijk de met de borststem verbonden kopstem. Voor mij is The Big O samen met de sirenes het geluid van de kermis van 1964. Voor altijd.