Sennett Bathing Beauties: 1918

Dit is feest zoals feest moet zijn. De titel zegt: Sennett girls in serpentine confetti. Het is 1918. De Bathing Beauties staan provocatief afgebeeld. Uitdagend, da’s de houding die opvalt. De pin-ups voor de soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Regisseur en uitvinder van de slapstick Mack Sennett zet ze neer. Ze heten Gloria Swanson, Marie Prevost, Phyllis Haver, Juanita Hansen, Claire Anderson, Mary Thurman of Carole Lombard. Totdat in 1928 de Gay Twenties op een eind lopen.

Foto 1: Sennett girls in serpentine confetti, 1918

Foto 2: Mack Sennett Girls, tussen 1918 en 1928

August Sander portretteert de Duitsers (1914)

Duitsland, 1914. Waar gaan de jonge boeren heen? Hun werkdag zit erop. Zijn het broers? Ze kijken fotograaf August Sander (1876-1964) aan. In een arrangement dat terloopsheid suggereert. Wandelstokken staan aan de grond genageld. De linker boer beweegt losser en de rechter staat versteend. Hun hoofden rusten op de horizon. Is het al oorlog?

Kleding typeerde ooit het beroep. In Duitsland kleden ambachtslui van gilden zich nog in Zunftbekleidung. Zoals de rondtrekkende timmerlui in Hamburg. Maar de drie boeren nemen met hun zwarte pak juist afstand van hun beroep. Ze stralen trots uit. August Sander legt het vast met rust, strenge soberheid en statigheid van de nieuwe zakelijkheid.

Foto 1: August Sander, Jonge Boeren of (interpretatie) Boeren uit  het Westerwald op weg naar de dans, 1914

Foto 2: August Sander, Reizende timmerlieden, Hamburg, 1928

Reconstructie: Nurnberg 1961

Nürnberg 1961. De Nürnberger Nachrichten presenteert het verleden van dag tot dag. Zoals kranten doen. De tentoonstelling Wiederaufbau und Wirtschaftswunder doet hetzelfde. In welke stijl werden beschadigde steden herbouwd, origineel of modern? Men vond een mix in de herbouw van beeldbepalende monumenten en nieuwbouw van de rest.

Transparantie als symbool voor het Wirtschaftswunder. Het Duitse wonder wordt in 1979 door Rainer Werner Fassbinder gekarakteriseerd in Die Ehe der Maria Braun. Wat blijft staan dient het historisch geheugen van de bewoners. Münster koos voor oudbouw net als Leuven na de Eerste Wereldoorlog. Het geeft deze steden een toeristische voorsprong. Een terug in de tijd die niet echt is, maar echt lijkt. Dat voldoet.

Op 18 april 1961 schijnt de zon. Fremden brengen jaarlijks 35 miljoen D-Mark in het laatje. In een tijd die televisies verloot. Welvaart wordt opgebouwd en men voelt dat een weg naar boven is ingezet. Oorlog en woningnood zijn voorbij. De rondrit toont nieuwe dynamiek en is de introductie in het moderne leven. Zonder hoedjes in het hoedennet.

Foto: Stadsrondrit per bus langs de Weinstadel, Bezoekers besteden er 35 miljoen, 18 april 1961

Eerste Wereldoorlog: met buitengewone inspanning

Mijn fascinatie voor de Eerste Wereldoorlog komt door de foto’s in De Prins. Ingebonden jaargangen openden parade’s, troepenbewegingen en slagvelden. Onlangs stootte ik op een Servische site op een foto die ik me zelfs meen te herinneren. Of is dat de gangbare inbeelding?

Het onderschrift zegt: Bij de geallieerden in de omgeving van Saloniki. Servische artilleriepaarden trekken met buitengewone inspanning een auto door een moeras. De datering is september of november 1916.

Achtergrond is dat Servië eind 1915 wordt bezet door Duitsers, Oostenrijk-Hongaren en Bulgaren. Servische troepen vluchten over de bergen naar Albanië. Via Corfu komen ze in het Griekse Saloniki terecht. Griekenland dat moet reageren op de Bulgaarse inmenging blijft neutraal. De Serviërs voegen zich in een geallieerd leger van 500.000 man dat tot september 1918 weinig meer uitricht dan auto’s uit de modder trekken.

De Prins is intussen vervangen door YouTube en blogs. Alles is op internet te vinden, inclusief onvervalst patriottisme. Het lied van hoop en angst Kreće se lađa francuska staat symbool voor de Frans-Servische vriendschap. Evacuatie als Servisch Duinkerken. De Franse boot vaart:

Foto 1: Servische troepen in Saloniki, eind 1916

Foto 2 : Sloep met Servische lijken op Corfu. Omdat de tijd ontbreekt om ze te begraven worden ze opgestapeld op de boten en later overboord gegooid.

A van Aarde

A is de eerste letter die de weg vrijmaakt voor de rest. Jorge Luis Borges omschrijft het begin, de aleph als het punt dat alles insluit. Een alfabet is meer afspraak dan verhaal. Er bestaat geen hemel op aarde. Het begin sluit het einde in. Ter afsluiting verbrandt alles en iedereen, en vergaat tot as. Een onafwendbaar lot. Aangenamer wordt het er niet op.

In de grond worden loopgraven uitgegraven. Britse mannen sterven in juli 1916 tijdens de Slag aan de Somme. Een hel op aarde. In Engeland richt in 1915 het Ministerie van Landbouw het Women’s Land Army op. Drie jaar later werken een kwart miljoen vrouwen met hun handen in de aarde. Voedsel en vrouwen zijn de aanvang van het leven.

Foto 1: Een Britse loopgraaf bij de Albert-Bapaumestraat te Ovillers-La Boisselle, gedurende de Slag aan de Somme, juli 1916. A Compagnie, 11de Bataljon, Cheshire Regiment

Foto 2: Leden van de Women’s Land Army aan het werk op het veld tijdens de Eerste Wereldoorlog