The Man in the Gray Flannel Suit (1956)

Een boekverfilming door Nunnally Johnson van de roman van Sloan Wilson. Gregory Peck is Tom Rath, The Man in the Gray Flannel Suit. Vergeleken bij vrouwen hebben mannen het makkelijk: een grijs pak als basis. Daarbij een wit overhemd, zwarte schoenen en een gedekte das.

Hoofdrolspeler Jon Hamm is in Mad Men de verpersoonlijking van de man in het grijze pak. Dat gaat zover dat-ie zijn persoon verbergt achter een valse identiteit. Is dat het lot van mannen in grijze pakken?

Ooit was Gary Grant het ultieme grijze pak. Ook hij worstelt in North by Northwest met zijn identiteit. Hij wordt voor een ander gehouden en door de VS achtervolgd. En nu? Door de bankencrisis is het grijze pak in een ultieme identiteitscrisis beland. Makkelijk is een valkuil, dames.

Foto 1: Van links naar rechts, Henry Daniell, Gregory Peck en Arthur O’Connell in The Man in the Gray Flannel Suit

Foto 2: Jon Hamm als Don Draper in Mad Men

Foto 3: Cary Grant in de lift van het VN-gebouw in North by Northwest van Alfred Hitchcock (1959) 

Marnie (1964)

Dit is de kale vloer van Mad Men. Volgens Stan Douglas. De echte ondergrond van Marnie uit 1964. Ontbeend van hedendaagse nostalgie. Referenties buitelen over elkaar. Reclame, film, beeldende kunst. 1964, 1988-1996, 2011. Maar het is 1964. Soms is populaire cultuur ingewikkeld door alle verwijzingen.

Tippi Hedren slaat in Marnie haar slag en kraakt de kas. De stijl van Mad Men pint 45 jaar later deze periode vast. Het roze mantelpakje van Jackie Kennedy of Ben Webster als achtergrondmuziek bij ’n whisky on the rocks. Dat valt samen met een aannemelijk beeld. Zo had het kunnen zijn. Art direction springt in het oog en verleidt. Da’s de troost.

Foto 1: Kantoor uit Marnie, 1964 door Stan Douglas

Foto 2: Tippi Hedren in Marnie, 1964 van Alfred Hitchcock

Foto 3: Jon Hamm als Don Draper in de serie Mad Men