Blue Camel als gekleurd exotisme

De ‘blauwe kameel‘ klinkt als de naam van sigarettenmerk of een bar in een zwart-wit film met Humphrey Bogart. De concurrende bar in Casablanca met de gewichtige Sidney Greenstreet heet de ‘Blue Parrot‘.

Of de naam voor een muziekalbum uit 1992 met Oriëntaalse invloeden dat Oost en West verbindt. Zoals de Duits-Frans-Libanese oud-speler Rabih Abou-Khalil doet. Die andere Anouar Brahem die met zijn melodieën een Westers publiek weet te benaderen met betovering.

Timbuktu Fabric is behang van de Britse ontwerper Andrew Martin met een blauwe kamelencaravaan tegen een zandkleurige achtergrond. De kameel heeft twee bulten, de dromedaris een. Met het Arabische ǧamal worden ze allebei bedoeld. Zodat een Blue Camel ook een Blue Dromedary kan zijn. Dat klinkt in de verte niet als exotisch raffinement.

Foto 1: AlbumhoesBlue Camel‘ voor enja-records van Rabih Abou-Khalil

Foto 2: Andrew Martin, Timbuktu Fabric, ontwerp voor behang

Foto 3: Duitse Heupfles ‘Kameel’ van Schafer & Vater

G van Goud

De zevende letter G loopt als een kameel (Gimel), praat als Jezus (Gesu) en verkondigt kennis (Gnosis). Maar heerst als een adelaar. Goud is zacht van structuur en hard van waarde. De koning der metalen zegt van au. Economie verdringt alchemie. Bezit wordt een ultieme wijsheid.

Goud schijnt als zon. Bladgoud is het materiaal van schilder Simone Martini (1284-1344). Maria schrikt terug voor de woorden die aartsengel Gabriël uit de mond stromen. Ze wantrouwt zijn aankondiging om uit het niets moeder te worden. In God We Trust. Of Gold? Geloof is reserve.

Foto 1: Amerikaanse 5-dollar munt met 1/10 ounce goud en afbeelding van familie van adelaars

Foto 2: Simone Martini (met Lippo Memmi), Annunciatie (fragment), 1333