Ace in the Hole (1951)

Ace in the Hole (1951) van Billy Wilder gaat over beroemdheid en media. Kirk Douglas is de cynische journalist Charles Tatum met als lijfspreuk Bad news sells best. Cause good news is no news. Krachtig voorspelt de film de macht van de media en de manipulatie. Omdat het echte publiek echter afhaakte werd dit slechte nieuws geen succes.

Ace in the Hole vertelt over een man die klem zit in een gat. De troef die door de journalist opgeofferd wordt. Het doet denken aan het meisje Omayra Sánchez dat in 1985 na een vulkaanuitbarsting klem komt te zitten in een put. En onder grote mediabelangstelling sterft. Het verhaal van de film is gebaseerd op voorvallen rond Floyd Collins (1925) en Kathy Fiscus (1949) die beiden het leven laten tijdens de reddingsoperatie.

De foto van Kathy Fiscus’ reddingspoging toont dat de film meer overeenkomt met de werkelijkheid dan we dachten. Of hoopten.

Foto 1: Kirk Douglas als Charles Tatum en Porter Hall als Jacob Q. Boot in Ace in the Hole

Foto 2: Poster van Ace in the Hole met Kirk Douglas

Foto 3: Reddingswerkers proberen Kathy Fiscus te bereiken die in een put viel, 1949. Credit: Image courtesy Bill Deverell

Tragische held: Bix Beiderbecke

Bix is kornettist Leon Bismarck Beiderbecke. De eerste blanke jazzmusicus die ertoe doet (1903-1931) en niet is vergeten. Dranklust, temperament en muzikaal genie gaan gelijk op. Hij sterft op 28-jarige leeftijd aan longonsteking. Detaillering en poëzie is zijn stijl en wijst op de welstand van Bix’ familie. Anders dan de bravour en het imponeren van geweldenaar Louis Armstrong. In 1950 speelt Kirk Douglas het losjes op Bix gebaseerde Young Man with A Horn. Hollywood met Henry James op de geluidsband.

In A Mist roept Debussy of To a Wild Rose uit de Woodland Sketches van Edward MacDowell in herinnering. Maar nog meer The Legend of Lonesome Lake van Eastwood Lane. In A Mist is het enige pianostuk dat Bix opneemt. De pastiche past bij toporkestleider Paul Whiteman die zich The King of Jazz noemt, waar Bix tot herfst 1929 speelt. Whiteman die George Gershwin en Ferde Grofé engageert en hun talenten omvormt tot muziek die nergens op lijkt. Geen jazz in elk geval.

Bix kan best herinnerd worden door zijn trompetsolo’s die noot voor noot een glashard verhaal vertellen. Het halfvolle glas van een geniaal talent dat te vroeg leeg is. En daarom toch ongehoord en ongezien blijft.