No Problem (1959)

In de trailer van Les liaisons dangereuses (1959) van Roger Vadim klonken Thelonious Monk’ hoekige piano en No Problem van Art Blakey. De soundtrack past bij Ascenseur pour l’échafaud (1958) van Louis Malle met Miles Davis en Des femmes disparaissent (1959) van Edouard Molinaro ook met Blakey. Jazz verbeeldde de opstand tegen de orde.

In club Saint-Germain spelen op 11 juli 1959 Bud Powell (p), Clark Terry (fl), Pierre Michelot (b), Barney Wilen (ts) en Kenny Clarke (d) No Problem. Sim Copans leidt in. Het trio van Powell wordt met Wilen en Terry tijdelijk uitgebreid om een brede Jazz Messengers sound te krijgen.

Foto: Bud Powell

Dubbelganger William

De double is een look-alike die lijkt maar niet is. In William Wilson verkent Edgar Allan Poe de dubbelganger die een soort tweeling is maar het niet is. Louis Malle maakt er in 1968 een film van. Een episode. Met Alain Delon in de hoofdrol. Het eindigt in de dood. Een sprong omlaag.

Aan tweelingen wordt veel toegekend. Ze representeren opposities die uiteindelijk tot een geheel worden. Complementaire functies zijn leven en dood, slecht en goed, jager en herder. Mogelijkheden te over. Tweelingen zouden speciale krachten hebben. Wie weet. In elk geval een vruchtbaar motief in de kunst. Graficus M.C. Escher tilt het een niveau hoger. Omdat het tekenende en het getekende in elkaar overlopen. Zo lijkt het.