Pierre Cardin in Space (1966-1970)

De 7 Mercury astronauten Alan Shepard, Gus Grissom, John Glenn, Scott Carpenter, Wally Schirra, Gordon Cooper en Deke Slayton trotseren de wereld. In 1959 zijn ze door NASA geselecteerd voor het ruimteprogramma. The Right Stuff schetst in 1983 hoe het zover komt. De ruimte cowboys brengen een nieuwe mode en inspireren vormgevers.

Zijn ‘space nuns‘ ontworpen om ‘space cowboys‘ bij te staan? In 1970 kleedt de Franse modeontwerper Pierre Cardin verpleegsters.

In 1966 laat Pierre Cardin al een dame bevreemd uit haar helm kijken. Tegenwoordig ontbreekt dat soort toevoeging dat de wereld in de vormgeving laat inbreken. Des te beter denken velen. Maar de verovering van de maan prikkelde toch maar lekker halsstarrig de verbeelding. Ooit.

Foto 1: De Mercury Seven in 1959

Foto 2: Pierre Cardin en mannequins in verpleegstersuniform, 1970

Foto 3: Space nuns van Pierre Cardin, 1970

Foto 4: Irving Penn fotografeert de collectie van Pierre Cardin, Italiaanse Vogue, 1966

E van Eclips

De vorm van de vijfde letter ontstaat uit een getralied venster of hek. Als een stom kwakende eend waggelt de e door ons alfabet. Existentie en voorkomen. Verduistering van een hemellichaam is een eclips. Het verdwijnt. Michelangelo Antonioni (1912-2007) laat in 1962 in L’Eclisse het verhaal uit de film verdwijnen. Eliminatie door uitbenen.

Bij een eclips worden zon of maan verslonden door een monster. Vogels worden stil. Een totale maansverduistering is er op 13 maart 1960. In Florence voelt Antonioni gevoelens tot stilstand komen. Dat inzicht levert het idee voor een film. Kwakwaka’wakw dansen op 13 november 1914 rond een rokend vuur. Opdat het hemellichaam de maan uitspuugt.

Foto 1: Alain Delon en Monica Vitti in L’Eclisse van Michelangelo Antonioni. Credits 1962 Cineriz

Foto 2: Edward S. CurtisVerschillende Kwakiutl mensen dansen in een cirkel rond een rokend vuur, in een poging om een hemelwezen, van wie zij geloven dat het de maan doorslikte, te laten niezen zodat het de maan uitspuugt. 13 november 1914.

Clair de Lune Algiers: 1899

Het is 1899. Tijd voor studie van het maanlicht in de fotogenieke haven van Algiers. Mogelijk dankzij een twee jaar daarvoor verworven Zwitsers ‘photo-reproduction process called Photochrom‘. De Detroit Photographic Company titelt de foto Harbor by moonlight, II, Algiers, Algeria. Op de ansichtkaart staat 6267. Alger Etude Clair de Lune. Partie du Port. Gedigitaliseerd in de collectie van het Library of Congress.

De tweede foto heet Harbor by moonlight, I, Algiers, Algeria ofwel 6212- Alger Etude Clair de Lune Un Partie du Port. Deze foto’s ontroeren door de passage in de tijd. Ze worden niet sentimenteel, hoewel het onderwerp zich daartoe bij uitstek leent. Maanlicht. Een droom betrapt.

Foto 1: ‘Harbor by moonlight, II, Algiers, Algeria‘, 1899

Foto 2: ‘Harbor by moonlight, I, Algiers, Algeria‘, 1899

Vasa 50 jaar boven water

Is het belangrijk om te weten dat de Vasa precies 50 jaar geleden werd gelicht? Daar in de haven van Stockholm. Nee. Evenmin als het belangrijk is om te weten dat het schip 333 jaar onder water lag. Maar het is soms aardig om onnodige weetjes te weten. Zoals het feit dat het Vasamuseum het drukstbezochte museum van Scandinavië is.

Is er een verband tussen schip en Wasa Knäckebröd? Nee, niet meer dan tussen de mens en de aap. En met de Titanic of wrakken van 17de-eeuwse Nederlandse schepen? Nee. Marine archeologie vaart per land een eigen koers. Als expansie. De Noordpool is de nieuwe maan. Dat speelt onder water. Maritiem cultureel erfgoed wacht op zijn best een nieuwe bestemming in een museum. Zoveel jaar later.

Foto 1: De Vasa na 333 jaar uit het water gered, april 1961 

Foto 2: Bezichtiging van het oorlogsschip Vasa in het Beckholsmdok, 26 mei 1961