M van Metro

M is man en Maria, mens en massa. De 13de letter brengt geen ongeluk, maar verandering. M is een film van Fritz Lang (1897-1976). De stad zoekt de moordenaar van meisjes en gaat op mensenjacht. Moeders krijgen er hun vermoorde kind niet mee terug. De omvorming eindigt.

Onder de stad rijdt de metro die macht symboliseert. Een netwerk van lijnen verbindt de uithoeken. Treinen vervoeren reizigers onder de grond. Soms erboven. Kleuren, letters en cijfers geven betekenis aan de obscuriteit. In de metropool stromen massa’s mensen door de goot.

Foto 1: Peter Lorre als Hans Beckert in M (1931) van Fritz Lang

Foto 2: Station Porte d’Ivry, Parijse metro, lijn 7, omstreeks 1938

Yvette Horner en de Tour de France

Het tijdsbeeld is prachtig. Accordeoniste Yvette Horner in de Tour de France. Op het dak van een auto vermaakt ze het publiek met haar gouden vingers, haar doigts d’or. Zelfs Wout Wagtmans gaat in 1954 met haar op de foto. Horner symboliseert La France Profonde. Da’s het echte Franse leven zoals dat vol nostalgie wordt voorgesteld. Nu door de internationalisering van zowel Tour als Frankrijk op de terugtocht.

Yvette Horner speelt musette die in 1960 al over haar hoogtepunt is. De epische Tour van 1955 met mythische namen als Louison Bobet, Jean Brankart, Fausto Coppi, Charly Gaul, Hugo Koblet, Ferdi Kübler, Stan Ockers en Wim van Est is de raaipaal van de volkscultuur. Daarna stroomt massacultuur binnen, loopt het belang van arbeiderscultuur terug en blaast openheid de mythologie weg. Roland Barthes schrijft het op.

En de bal-musette van Yvette Horner? Ach, we hoeven er niks mee. Symbolen bestaan op eigen voorwaarden. Accordeonist Gus Viseur volgt een klare lijn zonder uit zijn dak te gaan. Zo klinkt droefheid van een tijd.

Foto 1: Yvette Horner in de Tour de France van 1953 op het dak van een Ford Vedette maakt publiciteit voor Suze

Foto 2: Yvette Horner in de Tour de France van 1955 op het dak van een Citroën Traction Avant met stand-in