The Baruch Foundation en Josef Ehm (1936)

Sinds 1967 wijdden Jacques en Anne Baruch uit Chicago zich aan de vertegenwoordiging van de hedendaagse Midden- en Oosteuropese kunst in de VS via hun Baruch Foundation. Daartoe reisden ze achter het ijzeren gordijn. De Baruchs waren kunsthandelaar en galerist. Jacques kwam oorspronkelijk uit Polen en overleed in 1986, Anne in 2006.

Recent ontving het Museum of Contemporary Photography een schenking van Tsjechische foto’s van de Baruch Foundation. Waaronder werk van Josef Ehm (1909-1989) dat interessant is omdat het tussen classicisme en modernisme beweegt. In een land dat onderhevig was aan invloeden en waar tussen oorlogen door het modernisme bloeide.

Foto 1: Josef Ehm, Café at Barrandov Terrace in Prague, 1936

Foto 2: Josef Ehm, Praha – View and Reflection II, 1936

S van Schaduw

Slang van het alfabet is de S. Sissend en sidderend op de 19de plek. Het zet R en T in de schaduw. Geen lichaam en geen ziel, maar iets ertussen. Omdat het in vorm overeenkomt met het lichaam zonder het te zijn verbeeldt het in film en fotografie perfect wat het niet is. Da’s kunst die tot veel kan leiden, maar ook gemakzucht in zich bergt. De schaduw volgt en banjert soms rond als polderdetective of Amerikaanse held.

Schaduw is er niet voor niets en kondigt de dood aan. Vampier Max Schreck uit Nosferatu doet kinderen van angst onder bed kruipen. Hoor, wie kraakt daar op de trap, zeker de engerd uit het land van duisternis? Schaduw heeft ook aardige kanten en toont dan verleden. Schepen op de Donau uit vervlogen tijden. Da’s sentiment naar de eigen jeugd. Midden-Europa is het land van de schaduw en synoniem voor dreigend onheil.

Foto 1: Max Schreck in Nosferatu van F.W. Murnau, 1922

Foto 2: Schepen op de Donau bij Donauknie Visegrad, 1930; Erno Vadas