The Pied Pipers en Frank Sinatra dromen (1941-51)

De Pied Pipers Chuck Lowry, Louanne Hogan, Clark Yocum en Hal Hopper zingen in 1951 ‘Dream‘. In een Telescriptions van Louis Snader. Met het Ernie Felice Quartet en de hemelse klanken van de celesta. De standard van Johnny Mercer maken de Pied Pipers in 1945 tot een hit.

Dream, when you’re feeling blue
Dream, that’s the thing to do
Just watch the smoke rings rise in the air
You’ll find your share of memories there

So dream when the day is through
Dream, and they might come true
Things never are as bad as they seem
So dream, dream, dream

Louanne Hogan maakt in 1951 deel uit van de groep. Al een jongere generatie na Jo Stafford en June Hutton. Zelfs vandaag bestaat de zoetgevooisde vocale groep nog. Maar de swing van de jaren ’30 en ’40 is het hoogtepunt. Samen met Frank Sinatra en de big band van Tommy Dorsey. In 1941 zingen de Pied Pipers en The Voice ‘Look at me Now’ van pianist Joe Bushkin en John DeVries. Het begin van een vriendschap. Tussen Sinatra en de bobby soxers, en met de Pied Pipers.

I’m not the guy who cared about love 
And I’m not the guy who cared about fortunes and such 
I never cared much 
Oh, look at you now! 

Foto: Van links naar rechts: Tommy Dorsey, Chuck Lowry, Jo Stafford, Frank Sinatra, Clark Yocum en John Huddleston, 1941-42

Advertenties

Mina als Queen of Screamers (1959)

Mina Mazzini (1940- ) zingt in de quizshow Il Musichiere van de RAI op 4 april 1959. De Muzikanten wordt geregisseerd door Antonello Falqui en gepresenteerd door Mario Riva. Uitgezonden van 7 december 1957 tot 7 mei 1960. Mina zingt Nessuno. Niemand, zelfs het lot zal de eeuwige liefde verbreken. Wie weet. Tot 1961 schreeuwt de Tigre di Cremona met krachtige stem in rock-‘n-roll-stijl. Daarna past ze zich aan.

Mina’s eerste hit is Tintarella di Luna uit 1960.s Nachts ‘manen’ op het dak om een wit kleurtje te krijgen is anders dan zonnen op het strand.

Tintarella di luna,
tintarella color latte
tutta notte sopra il tetto
sopra al tetto come i gatti
e se c’e’ la luna piena
tu diventi candida.
E se c’e’ la luna piena
tu diventi candida.
E se c’e’ la luna piena
tu diventi candida, candida, candida!

Foto 1: Mina en oprichter van de Happy Boys Nino Donzelli (1958)

Foto 2: Mina, hoes van Tintarella Di Luna (1959-1960)

Little Darling: (1953-1957-1960)

De Rocky Fellers bestonden uit vier Philipijnse broers: Tony, Junior, Eddie en Albert Maligmat, en vader Doroteo ‘Moro’ Maligmat. De groep had in 1963 een hit met ‘Killer Joe‘. Rond 1965 was hun roem voorbij.

De Rocky Fellers zingen Little Darlin’ in de Dinah Shore Chevy Show in 1960. Behoorlijk ‘over the top‘. Ook The Diamonds uit Canada worstelen met de overgang van doo-wop naar rock. Via calypso.

Eye, yi-eye-eye-eye
Yi-eye-eye-eye
Ya-ya-ya-ahh

Little darlin’, oh, little darlin’
Oh-oh-oh where a-are you?
My love-a, I was wrong-a
To-oo try to lo-ove two
A-hoopa, a-hoopa, hoopa
Kno-ow well-a that my love-a
Wa-as just fo-or you, oh only you

My darlin’, I need you
To call my own and never do wrong
To hold in mine your little hand
I’ll know too soon that all is so grand
Please, hold my hand

De mooiste versie is van The Gladiolas, de latere The Zodiacs. Little Darlin’ wordt in 1953 geschreven door Maurice Williams. Ya-ya-ya-ahh.

Foto: The Rocky Fellers omstreeks 1963

Patty Pravo meets Donyale Luna (1969)

1969. Op televisie dringt een andere stijl door. Een maatschappij knipoogt en laat de jongerencultuur binnen. Italiaanse popzangeres Patty Pravo (1948) zingt in ‘Stasera Patty Pravo‘, Vanavond Patty Pravo, regie Antonello Falqui. Een heerlijk avondje Rai. Michelle van The Beatles:

Michelle, my belle.
These are words that go together well,
My Michelle.

Michelle, my belle.
Sont des mots qui vont très bien ensemble,
Très bien ensemble.

I love you, I love you, I love you.
That’s all I want to say.
Until I find a way
I will say the only words I know that
You’ll understand. 

Donyale Luna (1945-1979) is de Naomi Campbell van The Sixties. De eerste Afro-Amerikaanse covergirl van Vogue, de Britse versie van maart 1966. Met een hand voor neus en lippen laat fotograaf David Bailey in het midden of het model zwart is. Het gaat om het oog. In Stasera Patty Pravo speelt Donyale haar rol uit Qui êtes-vous, Polly Maggoo? (1966) van William Klein. Een mannequin mag zich nu eenmaal veel verkleden.

Foto 1: Donale Luna op de cover van de Britse Vogue, maart 1966. Credits: David Bailey

Foto 2: Donyale Luna gekleed door Paco Rabane, New York, december 1966. Credits: David Avedon

This Strange Effect: Dave Berry en Tony Boltini (1966)

Dave Berry was populair in België en Nederland. Daar had-ie in 1965 een nummer-1 hit met This Strange Effect. Zijn image ontwikkelde zich van wollen truien en hoedjes tot zwarte handschoenen en kleding. Alvin Stardust pikte dat later op. Ik herinner me nog dat Berry op het podium een sigaret rechtzette en toezong. De ultieme vorm van Strange.

Circusdirecteur Tony Boltini engageert Berry in februari 1966 voor enkele optredens. Als publiciteitststunt showt-ie Berry in een rijdende leeuwenkooi op het museumplein. Deze keer lopen de wilde beesten buiten. De reportage haalt het avondjournaal. Jongerencultuur laat ouderen verbijsterd achter. Dat was nog maar het begin van de Sixties.

Ray Davies van The Kinks schreef This Strange Effect:
You’ve got this strange effect on me,
And I like it.
You’ve got this strange effect on me,
And I like it.
You make this world seem right,
You make my darkness bright, yes,
You’ve got this strange effect on me,
And I like it, and I like it

Foto: Dave Berry in 1965

Johnny Cash: Ring of Fire

De Tennessee Three met Luther Perkins, Fluke Holland en Marshall Grant is de legendarische sound achter Johnny Cash. Het boom-chicka-boom van Luthers elektrische gitaar maakt de vroege nummers sterk. In Ring Of Fire aangevuld met twee mariachi-trompettisten. De bariton van The Man in Black is in anderhalve minuut tussen de hoge tonen klaar:

Love is a burning thing
and it makes a firery ring
bound by wild desire
I fell in to a ring of fire…

I fell in to a burning ring of fire
I went down,down,down
and the flames went higher.
And it burns,burns,burns
the ring of fire
the ring of fire.

Country, rock, gospel, blues, folk, het zit er allemaal in. Strak in het pak en strak in de maat. Tot 1968. Toen was het beste voorbij. Johnny Cash en de Tennessee Three tellen tot vier. Of tijdloos terug naar een.

Foto: Johnny Cash, 1959