Prisoner of Love (1946-1966)

Een van de eerste zwarte popsterren is bariton Billy Eckstine (1914-1993). Zijn carrière liep gelijk op met de opkomst van de bebop in de jaren ’40. Saxofonist Charlie Parker werd eind jaren ’40 ook een superstar met z’n strings die hem opsloten in de roem. Hoewel Mr. B en Bird nog steeds worden gewaardeerd als grote musici wordt de grootte van hun roem nu niet meer begrepen. Ze moesten in een Amerika dat mindere witte talenten meer kansen bood allebei vechten tegen vooroordelen.

James Brown heeft het mede dankzij Billy Eckstine 20 jaar later makkelijker. Allebei goede bandleiders. De tijden zijn veranderd. Brown zet ‘Prisoner of Love‘ naar z’n hand en boekt zijn eerste hit. Een song uit 1931 van Russ Columbo en Clarence Gaskill met tekst van Leo Robin. Gevangen door liefde. Of in de tijd. Hoe dan ook muziek die boeit.

02_05740904

Why should I be a lone soul
Why can’t I be my own soul
Alone from night to night you’ll find me
Too weak to break the chains that bind me
I need no shackles to remind me
I’m just a prisner of love
For one comand I stand and wait now

From one who’s master of my Fate now
I can’t escape for it’s too late now
I’m just a prisoner of love
What’s the good of my caring if someone is sharing
Those arms with me
Although she has another
I can’t have another
For I’m not free
She’s in my dreams awake or sleeping
Up on my knees to her I’m creeping
My very life is in her keeping
I’m just a prisoner of love. 
Love.

Picture 9

Foto 1: Martha Holmes, Billy Eckstine wordt onder veel hilariteit aangehaald door een fan na een concert, 1949.

Foto 2: Martha Holmes, Billy Eckstine met van links naar rechts ‘pianist Bobby Tucker, golf pro Charles Sifford, agent Mike Hall, road manager Bernie Ebbins, personal manager Milton Ebbins, Mr. B, magazine writer Hal Webman & press agent Frances Stillman who surround singer Billy Eckstine (3L) under Paramount theater marquee adorned w. Eckstine’s name and picture‘. New York, 1949  [toegeschreven: 1950].

Advertenties

The Supremes: Where Did Our Love Go (1964)

Goed te zien dat dit de eerste van de 12 nummer-1 hits van The Supremes is. In 1964 kunnen ze zelf nog niet geloven dat ze na jaren ploeteren eindelijk doorgebroken zijn. Hun gezichten staan vol op smile.

De muziekindustrie in de VS was gesegregeerd met aparte hitlijsten. Het grote geld zat bij het blanke publiek. Daar probeerden zwarte producers in te breken. Dat was koorddansen in smaak en styling. Het publiek in de studio van WTIX New Orleans staat stijf van de wittigheid.

Leadzangeres Diana Ross wordt door fans verketterd omdat ze een kreng zou zijn. Motown-baas Berry Gordy had versierd. Maar zingen kan ze. De sound van schrijvers en producenten Holland–Dozier–Holland telt. Het halen van de top kan zelfs zonder goede tekst. Baby, baby, baby.

I’ve got this yearning, burning
Yearning feelin’ inside me
Ooh, deep inside me
And it hurts so bad

Before you won my heart
You were a perfect guy
But now that you got me
You wanna leave me behind
Baby, baby, ooh baby

Baby, baby don’t leave me
Ooh, please don’t leave me
All by myself

Ooh, baby, baby
Where did our love go?

Foto 1: The Supremes in 1965. Detail van albumhoes The Supremes: Gold. Van links naar rechts: Florence Ballard, Mary Wilson en Diana Ross.

Foto 2: Publiciteitsfoto The Supremes optreden in The Ed Sullivan Show, 1966.

Shake, Rattle and Roll: Big Joe Turner

Big Joe Turner (1911-1985) was een gewichtig man. Zijn machtige lichaam en stem hadden geen microfoon nodig. Hij overspande genres, van boogie-woogie, blues en R&B tot rock and roll. Shake, Rattle and Roll van Jesse Stone dateert uit 1954. Succes voor een zwart publiek in de gescheiden muziekindustrie. Stone gaat tegelijk met Bill Haley in zee voor een wit publiek. Met een gekuiste versie. Maar Joe Turner zingt:

I’m like a one-eyed cat peeping in a seafood store
I’m like a one-eyed cat peeping in a seafood store
Well, I can look at you and tell you ain’t no child no more

Ah, shake, rattle and roll, shake, rattle and roll
Shake, rattle and roll, shake, rattle and roll
Well, you won’t do right to save your doggone soul

I said, over the hill and way down underneath
I said, over the hill and way down underneath
You make me roll my eyes, Baby, make me grit my teeth

I said, shake, rattle and roll, shake, rattle and roll
Shake, rattle and roll, shake, rattle and roll
Well, you won’t do right to save your doggone soul

De clip komt uit de Rhythm and Blues Revue uit 1955. Een muzikale variety show in het Apollo Theatre in Harlem, New York City met Willie Bryant, Freddie Robinson, Lionel Hampton, Count Basie, Faye Adams, Bill Bailey, Herb Jeffries, Amos Milburn, Sarah Vaughan, Nipsey Russell, Big Joe Turner, Martha Davis, Little Buck, Nat ‘King’ Cole, Mantan Moreland, Cab Calloway en Ruth Brown. Een hoog gehalte R&B.

Willie Bryant introduceert Big Joe Turner. Die lijkt de tekst nog niet in zijn hoofd te hebben en kijkt steeds schuin links. Naar de assistent met de tekstborden. Paul Hucklebuck Williams soleert op tenor. Swell.

Foto: Prosperous Chicagoan spends evening at home. Big Joe Turner in 1941.

Chubby Checker twist en trouwt schoonheid: 1960-1964

Come on baby let’s do the twist 
Come on baby let’s do the twist 
Take me by my little hand and go like this 
Ee-oh twist baby baby twist 
Oooh-yeah just like this 
Come on little miss and do the twist 

Eind 1963 veert het Nederlandse hart op. Teen-aged singing en dance idool Chubby Checker gaat trouwen met de Nederlandse Miss World 1962 Catharina Lodders. Uit Haarlem. Voor wie het nog niet wist, Checker was negro en Lodders white. Ze krijgen drie kinderen samen.

Chubby Checker is voor eeuwig een mollige Cassius Clay met Elvis’ heupen en de beweging van een heipaal. Zijn oproep uit 1960 om te twisten werkt aanstekelijk. Componist Hank Ballard wist er eerder geen succes van te maken. Twistende Chubby wel.

Foto: Miss World 1962 Catharina Lodders met de Finse Kaarina Marita Leskinen (2de), de Franse Monique Lemaire (3de), de Zuid-Afrikaanse Yvonne Maryann Ficker (4de) en de Japanse Teruko Ikeda (5de)

Transitie 1961

Muren worden afgebroken en opgebouwd. Passanten passen zich aan. De Berlijnse Muur groeit om 28 jaar later weer te slinken. Freedom Riders testen in het zuiden van de VS de segregatie tussen zwart en wit. Progressie gaat niet overal even hard. Soms is toekomst het verleden.

Overgang is dan teruggang. Het beeld is gemengd. Belgisch-Congo stort in elkaar. Scheidend president Eisenhower waarschuwt voor het militair-industrieel complex. Joeri Gagarin verovert ruimte. Fellini’s La Dolce Vita schetst zoet leven. John Coltrane improviseert zijn Favorite Things. De straat kent meer blues dan West Side Story.

Foto 1: Bouw van de Berlijnse Muur, 1961

Foto 2: Dominee Martin Luther King jr. met Freedom Riders in Montgomery, Alabama, VS, 1961