One Note Samba met Jobim, Mulligan en Almeida (1962-64)

Samba de Uma Nota Só, of One Note Samba is een compositie van Antonio Carlos ‘Tom’ Jobim (1927-1994). Newton Mendonça schrijft de Portugese en Jobim de Engelse tekst. Een wereldwijde hit in 1963. Deze Bossa Novasong combineert West Coast Jazz met Braziliaanse ritmes. Saxofonist (op klarinet) Gerry Mulligan en Tom Jobim op piano belichamen deze mix in een CBS-programma van 28 december 1962:

This is just a little samba
Built upon a single note
Other notes are bound to follow
But the root is still that note
Now this new one is the consequence
Of the one we’ve just been through
As I’m bound to be the unavoidable 
consequence of you

Op de golf van de populariteit van het genre speelt op 19 mei 1964 de Braziliaanse gitarist Laurindo Almeida met het Modern Jazz Quartet in het Britse BBC-programma Jazz 625Opnieuw in een onweerstaanbare mix van cool jazz en Braziliaanse muziek. Steve Race is de presentator.

Foto: Een jonge Tom Jobim op het strand van Rio de Janeiro

Girl From Ipanema: Shepp en Getz (1964-65)

Archie Shepp neemt op 16 februari 1965 The Girl From Ipanema op. Voor het album Fire Music op Impulse. In de liner notes zegt Shepp ‘it’s a sort of a pop art and I like the tune’. Shepps solo speelt met het minieme septiemakkoord. Hij rukt de song uit elkaar en laat het swingen. Samen met onder meer Ted Curson (tp), Marion Brown (as) en Joe Chambers (dr).

Stan Getz begeleidt Astrud Gilberto met zijn kwartet in de beach party movie Get Yourself A College Girl (1964). Tom Jobim schrijft het nummer in 1963 en het wordt een wereldsucces samen met de Bossa Nova. Het is kiezen tussen de dag van Getz en de nacht van Shepp.

Tall and tan and young and lovely, the girl from Ipanema goes walking
And when she passes, each one she passes goes – ah
When she walks, she’s like a samba that swings so cool and sways so
gently
That when she passes, each one she passes goes – aah
Ooh But he watches so sadly, How can he tell her he loves her,
Yes he would give his heart gladly,
but each day when she walks to the sea,
she looks straight ahead not at him,
Tall, and tan, and young, and lovely, the girl from Ipanema goes walking
And when she passes, he smiles – but she doesn’t see 

Foto: Astrud Gilberto en Stan Getz (1964)

Echo uit de verte: Joao Gilberto

In Brazilië ontstaat in 1958 uit de samba de Bossa Nova. Gitarist João Gilberto komt met iets nieuws en componist Tom Jobim maakt er in 1963 met The Girl from Ipanema een wereldsucces van. Bossa betekent gezwel en kan opgevat worden als kronkel, bijzonder talent voor iets. De nieuwe flair breekt uit de zwaarte. Het culturele Braziliaanse zelfbewustzijn piekt in 1959 met Palmwinnaar Orfeu Negro.

In de Frans/Italiaans/Braziliaanse co-produktie Copacabana Palace uit 1962 zitten Gilberto en Jobim op het strand van Rio. Tussen Sylva Koscina en Mylène Demongeot. Een terloops document met Luiz Bonfá over de nieuwe stijl dat pas in 1967 in de VS wordt uitgebracht.

Chega de Saudade van tekstdichter Vinicius de Moraes uit 1958 in de uitvoering van João Gilberto is de eerste Bossa Nova song. Elsbeth Cardoso zingt het nog in oude stijl, maar pas daarna wordt alles anders.

Vai minha tristeza
E diz a ela
Que sem ela não pode ser
(Go, my sadness, go
And tell her that
It’s impossible without her.)

Foto: Sylva Koscina, João Gilberto, Tom Jobim en Mylène Demongeot (vlnr) in Copacabana Palace