Sweet Smell of Success: 1957

Sweet Smell of Success is een meesterwerk van Alexander Meckendrick uit 1957. Journalist J.J. Hunsecker is Burt Lancaster. Martin Milner speelt Steve Dallas, een gitarist in een jazzkwintet die iets krijgt met Hunseckers zus. Deze verhindert dat en neemt daartoe Sidney Falco in de arm. Gespeeld door Tony Curtis. Hunsecker is meedogenloos.

Chico-Hamilton-Quintet1-1

Een onderschrift bij een foto omschrijft het perfect: ‘The Chico Hamilton Quintet appeared in several scenes and helped shape the film’s hip, modernistic late-1950s atmosphere‘. De sfeer van Johnny Staccato of The Connection. Trouwens meer clichésituatie, dan echte vrijheid die het suggereert. Pas rond 1959 bevrijdt de jazz zich naar vrijere vormen. De muziek liep zo enkele jaren vooruit op wat in de jaren ’60 zou komen.

The Chico Hamilton Quintet-2

Foto 1: Success: ‘The Chico Hamilton Quintet appeared in several scenes and helped shape the film’s hip, modernistic late-1950s atmosphere’

Foto 2: Hoes van het album uit 1957 met muziek van ‘Sweet Smell of Success‘ door het Chico Hamilton Quintet.

One Note Samba met Jobim, Mulligan en Almeida (1962-64)

Samba de Uma Nota Só, of One Note Samba is een compositie van Antonio Carlos ‘Tom’ Jobim (1927-1994). Newton Mendonça schrijft de Portugese en Jobim de Engelse tekst. Een wereldwijde hit in 1963. Deze Bossa Novasong combineert West Coast Jazz met Braziliaanse ritmes. Saxofonist (op klarinet) Gerry Mulligan en Tom Jobim op piano belichamen deze mix in een CBS-programma van 28 december 1962:

This is just a little samba
Built upon a single note
Other notes are bound to follow
But the root is still that note
Now this new one is the consequence
Of the one we’ve just been through
As I’m bound to be the unavoidable 
consequence of you

Op de golf van de populariteit van het genre speelt op 19 mei 1964 de Braziliaanse gitarist Laurindo Almeida met het Modern Jazz Quartet in het Britse BBC-programma Jazz 625Opnieuw in een onweerstaanbare mix van cool jazz en Braziliaanse muziek. Steve Race is de presentator.

Foto: Een jonge Tom Jobim op het strand van Rio de Janeiro

June Christy: Something Cool (1959)

June Christy (1925-1990) is bekend van haar samenwerking met Stan Kenton. Deze vernieuwer met zijn ‘progressieve’ arrangementen is een voorloper van Phil Spector en diens Wall of Sound. Vanaf 1954 gaat Christy solo en neemt het album Something Cool op. Met Pete Rugolo.

In Playboy’s Penthouse Party van november 1959 zingt Christy de titelsong van het album ‘Something Cool‘. Playboy-baas Hugh Hefner leidt haar in en kijkt toe. De man die een graf naast Marilyn Monroe heeft. Voor na zijn dood. Het programma dient om Playboy acceptabel te maken. Bill Barnes is componist en tekstdichter. Christy is adorable cool.

Something cool,
Something cool,
Something cool,
I’d like to order something cool!

Something cool, (something cool)
I’d like to order something cool; (something cool)
It’s so warm here in town,
And the heat gets me down,
Yes, I’d like something cool! (something cool)

Foto: June Christy, Georgie Auld (ts) en Red Rodney (tp), Club Troubadour, New York, N.Y., omstreeks september 1947.

Patronen van Gil Melle

In de film The Andromeda Strain (1971) gebaseerd op de techno-thriller van Michael Crichton, regie Robert Wise, onderzoekt een groep wetenschappers een dodelijk virus. Ongewis blijft welke positie de film over biologische oorlogsvoering inneemt. Over de electronische muziek score van Gil Mellé bestaat weinig onzekerheid, die past perfect. Vanaf 1969 werkte Mellé aan de West Coast voor de televisie- en filmindustrie.

Van Gil Mellé had ik nog nooit gehoord. Toch heeft-ie voor Blue Note Records in de jaren ’50 hoezen ontworpen en albums opgenomen. Gil Mellé was saxofonist en is als ontwerper vergeten. Terugkijkend op de gouden eeuw van Blue Note gaan de credits terecht naar Reid Miles. Voorlopers Paul Bacon, Gil Mellé en vooral John Hermansader wachten nog op herontdekking. Da’s het loon als anderen op je schouders staan.

YouTube: Générique van The Andromeda Strain van Robert Wise, 1971

Foto 1: Platenhoes door Reid Miles van Blue Note 1517 Patterns in Jazz van Gil Mellé, 1956

Foto 2: Platenhoes door Gil Mellé van Blue Note 5047 Clifford Brown Quartet van Clifford Brown, 1953